Iedere gezonde pup heeft een aangeboren onderzoekings drang. Ook in zijn nieuwe omgeving zal hij dus alles willen onderzoeken, met al zijn zintuigen. Wij leggen hem daarbij voortdurend beperkingen op: we laten hem aan een riempje lopen, stoppen hem in een bench, we zetten hem op schoot en willen spelen wanneer het ons uitkomt, hij mag wel aan zijn eigen speeltjes komen maar niet aan de spullen van de baas…
Confrontaties tussen pup en nieuwbakken baas (vreemde) liggen daarom voortdurend op de loer. Maar bedenk dat het opbouwen van de sociale relatie nog nauwelijks begonnen is! Maar wat doe je als de pup bijvoorbeeld te hard in je handen bijt? Fysiek straffen, een tik geven of op de rug leggen?
Verbaal geweld gebruiken? Hoe doet de moederhond dat? Zij stopt de (sociale) interactie.
De baas in spe kan dat net zo toepassen: door direct het spel te stoppen, de aandacht weg te halen. Hij bevriest/verstijft, zorgt dat er geen oogcontact meer is (negeren, focus verleggen) en zegt eventueel rustig en duidelijk ‘Nee’ of ‘Foei’. Gedraagt de pup zich weer rustig, dan hervat je het spel. Gaat hij weer te ver, dan direct weer de interactie stoppen. Gaat de pup compleet door het lint, weet ie van gekkigheid niet meer wat hij doet? Meestal is dat het gevolg van te veel stress, je bent al te lang doorgegaan met interactie. Haal de pup uit dit gedrag en geef hem rust.